تبليغاتX
Carpe Diem

دوشنبه سی ام مهر 1386

I can't measure out my life with a coffee spoon :(

 

انقدر زیادن که نمیدونم کدومشو بهت بگم

دغدغه ها مو میگــــــــــم!

.

.

ــــــــــــــــــــــتنبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــل شده ام...کمی فراتر از آنچه که میبینم!

ــــــــــــــــــــــشایـــــــــــــــــــــــــــــــــد دوباره به فدم زدن های طولانی و ممتد در هوای سردManhattan نیاز دارم...و نمیدانم این وضع تا کی ادامه دارد!

ـــــــــــــــــــــخــــــــــــــــــــــــــیلــی احمقند آنهایی که فکر می کنند من عاشق ام! من فقط کمی هوس دیوانگی به سرم زده...همین!

ـــــــــــــــــــــمــــــــــــــــــــــــــــــن چه میتوانم بگویم در جواب کسی که با تمام احساسش میگوید "...ی من! " خدایا دیگر به من هیچ ربطی ندارد!

ــــــــــــــــــــدلــــــــــــم میخواهد با تک تک سلول های بدنم احساست را زمانی که انگشتت را برای خاموش کردن موبایلت فشار می دهی بدانم....بقیه ی موارد مهم نیست! نیاز نیست انقدر داد بزنـــی.....میدانم که خاموشــــــــــــــــــــــی!

ـــــــــــــــــــــلــــعنت به این دغدغه ها که آدم را از راه به در می کنند!

 

 

 

نوشته شده توسط Somayyeh در 2:23 |  لینک ثابت   • 

شنبه بیست و هشتم مهر 1386

Seize the day

Seize the day!

میفهمــــــی؟؟! 

 

 

پ.ن: شروع میکنم...البته منظورم اینه : ادامـــــــــــــه میدهم!

پ.ن-۱: من معتقدم : گفتنی ها کم نیست! اینجا هم اومدم که بــــــــــــــــــــــگم! کم نه!

پ.ن-۲:سلام..خوبی؟   مرسی..تو خوبی؟   مرسی..تو خوبی؟   مرسی..تو خوبی؟   مرسی..توخوبی؟

خوبـــــــــــم!   (کی تا حالا اینطوری احوال پرسی کرده؟؟)

پ.ن۲: اینجا خیلی با خودم کار دارم! شاید با تو هم یه کارایی داشتم...

 

نوشته شده توسط Somayyeh در 22:56 |  لینک ثابت   •