بعضی ها آنقدر دوست داشتی و عزیز هستند

که تو از اینکه دوستشان داری

به خودت می بالی!

...

اولش بدمون میومد از هم...هر دو مون فکر میکردیم که اون یکی چقد لوسه!

بعدش با هم شروع کردیم به درست کردن مجله ی آموزشگاه...خیلی اتفاقی خیلی به هم نزدیک شدیم!

(یادته اون تابستون؟ Miss Mehri, You are in the class! why do you speak farsi)

بهم نزدیک شدیم

خیلی بهم نزدیک شدیم!

و من چقدر همیشه از با تو بودن سیر نمیشدم....

و من چقدر با تو همه چیز داشتم...

و ما چقدر با هم خوب بودیم...

و ما چقدر کارهای هیجان انگیز کردیم...

چقدر با هم خندیدیم...

چقدر با هم گریه کردیم...داد زدیم...فحش دادیم...

و چقدر پارک و رستوران و کافی شاپ رفتیم!

و چقدر خرید کردیم!

و چقدر اینور و اونور رفتیم!

و چقدر تلفن کردیم بهم! روزی چند بار؟!

و چه همه اتفاق ریز و درشت دیگه...چه همه اسم مستعار...چه همه نقشه...چه همه کلمه ی خاص خودمون...

چقدر دوست داشتنی بود لحظه هامون...

و من چقدر خوشحالم...من چقدر خوش به حالمه که این "چقدر"ها هنوز هم هستن....هنوز ادامه دارن...هنوز هم خوبن...

و من چقدر خوشحالم...من چقدر خوش به حالمه که امروز تولد "تـــــو "ه....

و من چقدر خوشحالم...من چقدر خوش به حالمه که می تونم از همینجا کلی بغلت کنم و ببوسمت و تولدت مبارک بهت بگم...

"تــــو" همیشه ی همیشه "هانی مون"ِ "جیگر"ِ منی یااااااا! (هـــــاگِ گنده!)

لُپتو بکشم

"تولدت مبارک" مونا یـــــــــــــــــــی

************

پ.ن: تولد مونا جونمه! قابل توجه اون دسته از عزیزان

پ.ن: مونا! یه عالمه کادوهای "یه عالمه..."ای تو چی کار کنم؟ یه نقشه ای...چیزیبجنب!

پ.ن: هـــــــانی مون آخیش!

پ.ن: هر کی مونا نداره....یه عالمه زبون درازی و یه عالمه دلش بسوزه!